+ + + คน ที่เป็น เพื่อน  + + +
  ....คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง
  ....คอยฟัง ยามเพื่อนขอ
  ....คอยรอ ยามเพื่อนสาย
  ....คอยพาย ยามเพื่อนพัก
  ....คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์
  ....คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ
  ....คอยง้อ ยามเพื่อนงอน
  ....คอยสอน ยามเพื่อนผิด
  ....คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ
  ....คอยเจอ ยามเพื่อนหา
  ....คอยลา ยามเพื่อนกลับ
  ....คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
  ....คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว
  ....คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
  ....คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน
  ....คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
  ....คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ
  ....คอยอุบ ยามเพื่อนปิด
  ....คอยคิด ยามเพื่อนถาม
  ....คอยปราม ยามเพื่อนหลง
  ....คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง
  ....คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
  ....คอยอด ยามเพื่อนทาน
  ....คอยคาน ยามเพื่อนล้ม
  ....คอยชม ยามเพื่อนชนะ
  ....คอยสละ ยามเพื่อนชอบ
  ....คอยเช็ดอ้วก ยามเพื่อนเมา